Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit oktober, 2018 weergeven

Geschiedenis deel 9: Mijn zoektocht naar een diagnose III

Tijd voor het laatste deel van mijn zoektocht naar een diagnose. Ik heb zin om dit onderwerp af te sluiten en ruimte te maken voor de volgende belangrijke stap in mijn leven, namelijk de opname in de kliniek voor psychosomatiek in Zeist. Nog even geduld en dan neem ik je mee in mijn ervaringen in de kliniek. Eén van de redenen waarom ik het fijn vind om dit deel af te sluiten is, omdat de laatste maanden voor mijn opname inktzwart waren. De onderzoeken in het ziekenhuis hadden geen duidelijk antwoord gegeven op mijn klachten en de revalidatie bijHeliomare had niet gezorgd voor verbetering in mijn situatie. Twee dingen die ik ontzettend gehoopt had en waar ik stiekem ook vanuit was gegaan, toen ik aan beide trajecten begon. Ik had toch mijn best gedaan? Ik zat in een zwart gat zonder duidelijk beeld van de toekomst. In tijden van crisis zoek ik houvast door mij vast te grijpen aan alles wat voorbij komt, zoals je zult lezen in dit laatste deel.
Ik werd benaderd door een vriendin of i…

Van "kerngezond" naar chronische uitval

Vandaag wil ik jullie meenemen in het jaar, voordat ik mij volledig ziek meldde. Ik was on top of the world. Ik deed alles waar ik zin in had. En aangezien ik ontzettend veel leuk vind, kun je wel raden hoe uitdagend dat was.

Ik had een goede baan als senior docent op het mbo. Daar gaf ik apothekers-, dokters- en tandartsassistenten in spe les in ziekteleer en geneesmiddelenkennis. In de loop van mijn loopbaan had ik steeds meer verantwoordelijkheden gekregen. Naast het lesgeven, was ik verantwoordelijk voor de vernieuwing van het onderwijs en betrokken bij de organisatie van het team. Aan het einde van het schooljaar 2015-2016 ben ik zelfs gevraagd om ambassadeur van de beroepsvereniging mbo te worden en mijn college te vertegenwoordigen. Een hele eer. Kortom ik was druk bezig met mijn carrière.
Fysiek had ik hard aan mezelf gewerkt. Ik was veel afgevallen en sportte met grote regelmaat. Naar de bikram yoga met mijn tante, aquarobics met mijn moeder, bodypump in de sportschool, bootca…

Een warm bad

Ik heb veel vragen gekregen over hoe ik onderdeel ben geworden van de documentaire van Brandpunt en hoe ik alles eromheen heb beleefd. Dit leek me een perfect onderwerp voor mijn nieuwe blog. 

Een paar weken geleden ben ik gevraagd door Shiva (psycholoog bij de Eikenboom) of ik mee wilde werken aan een documentaire over de kliniek. Mijn nieuwsgierigheid werd aangewakkerd en een gesprek met de journalist Joost van Wijk volgde (hij heeft zelf ook met SOLK geworsteld). Het was heftig om terug te gaan naar alles wat er de afgelopen jaren is gebeurd, maar de mogelijkheid om te laten zien dat er een plek is waar ze begrijpen wat je meemaakt, vond ik bijzonder. Een strijd tussen mijn ego en angsthaas brak los. “Natuurlijk doe ik dat”, zei de dappere vrouw, die alles aangaat. “Amme nooit niet”, zei de angsthaas. De dappere vrouw in mij heeft gewonnen, omdat ik het zie als een kans om mijn eigen taboe over mijn klachten te doorbreken en over psychosomatiek in het algemeen. De klachten zijn echt…

Uitzending: Pijn zonder oorzaak

Ik heb meegewerkt aan de documentaire van Brandpunt over psychosomatische pijn en de kliniek de Eikenboom in Zeist. In de documentaire Brandpunt: Pijn zonder oorzaak word ik geïnterviewd over mijn klachten en de opname & behandeling in de kliniek. Psychosomatische pijn valt onder SOLK: somatische onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten. Kortom de artsen weten niet goed waar de pijn vandaan of de pijn is heviger dan te verwachten op basis van de oorzaak. Als dit zo is, dan kom je in een verzamelbak terecht: SOLK.

Ik ben trots op het resultaat. In mijn blog aanstaande woensdag zal ik meer vertellen over mijn ervaringen de afgelopen week na de uitzending. Ik wil jullie alvast de kans geven om de documentaire te bekijken. Reageer vooral hieronder met jullie reacties op de uitzending.

Naakt over de dam dansen

Het is makkelijker om naakt over de dam te dansen, dan om mijn verhaal te vertellen. Het is interessant hoe onze menselijke geest werkt: hoe verwachtingen, erbij willen horen en vooral niet opvallen, drijfveren zijn in het dagelijks leven. Met de keuze om mee te doen aan de documentaire van Brandpunt heb ik A gezegd om mijn verhaal in de openheid te brengen; nu zeg ik B door een blog te beginnen over mijn ervaringen, mijn leven.

De afgelopen twee jaar zijn zwaar geweest, loodzwaar. Pijn, of het nu fysiek of mentaal is en in mijn geval beide, zorgt voor een allesoverheersende deken die het dagelijks leven van minuut tot minuut beïnvloedt. Pijn vreet je op, net als angst. Het zuigt alle energie weg. Het is moeilijk om pijn te beschrijven, omdat het zo persoonlijk is.

De pijn zit bij mij in mijn benen en armen. Een soort vermoeidheid en verzuring, net alsof je heel hard gesport hebt en over je grenzen bent gegaan. Zoals het de dag erna voelt, als je eigenlijk te weinig gedronken en geget…

Kennismaking

Mijn naam is Josephine aka Fieni en ik ben 33 jaar. Ik woon in Zaandam samen met mijn straathondje Monty van 6 maanden uit Montenegro. In december krijgen mijn vriend en ik de sleutel van ons nieuwe huis in Montfoort. Een dorp waar ik direct verliefd op ben geworden met alle ruimte om te wandelen aan de Hollandse IJssel. Een spannende nieuwe fase met een verbouwing, samenwonen en een nieuwe start samen.

In juli 2016 ben ik uitgevallen uit het arbeidsproces na het lopen van de Nijmeegse Vierdaagse: 4x40 km. Nu ben ik al blij als ik een rondje kan lopen met de hond. Ik was werkzaam als docent op het mbo en gaf les aan apothekers-, dokters- en tandartsassistenten.

Maar eigenlijk speelt ziekte een rode draad door mijn leven. Ik vind ontzettend veel leuk en heb de neiging om daar helemaal voor te gaan. Ik ben in al dat enthousiasme het contact met mijn lichaam kwijtgeraakt. Mijn leven kenmerkt zich door actie gevolgd door verplichte rust, waarbij hetgeen ik kan steeds minder wordt en de ru…