Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2019 weergeven

Geschiedenis deel 9: Mijn zoektocht naar een diagnose III

Tijd voor het laatste deel van mijn zoektocht naar een diagnose. Ik heb zin om dit onderwerp af te sluiten en ruimte te maken voor de volgende belangrijke stap in mijn leven, namelijk de opname in de kliniek voor psychosomatiek in Zeist. Nog even geduld en dan neem ik je mee in mijn ervaringen in de kliniek. Eén van de redenen waarom ik het fijn vind om dit deel af te sluiten is, omdat de laatste maanden voor mijn opname inktzwart waren. De onderzoeken in het ziekenhuis hadden geen duidelijk antwoord gegeven op mijn klachten en de revalidatie bijHeliomare had niet gezorgd voor verbetering in mijn situatie. Twee dingen die ik ontzettend gehoopt had en waar ik stiekem ook vanuit was gegaan, toen ik aan beide trajecten begon. Ik had toch mijn best gedaan? Ik zat in een zwart gat zonder duidelijk beeld van de toekomst. In tijden van crisis zoek ik houvast door mij vast te grijpen aan alles wat voorbij komt, zoals je zult lezen in dit laatste deel.
Ik werd benaderd door een vriendin of i…

Geschiedenis deel 9: Mijn zoektocht naar een diagnose III

Tijd voor het laatste deel van mijn zoektocht naar een diagnose. Ik heb zin om dit onderwerp af te sluiten en ruimte te maken voor de volgende belangrijke stap in mijn leven, namelijk de opname in de kliniek voor psychosomatiek in Zeist. Nog even geduld en dan neem ik je mee in mijn ervaringen in de kliniek. Eén van de redenen waarom ik het fijn vind om dit deel af te sluiten is, omdat de laatste maanden voor mijn opname inktzwart waren. De onderzoeken in het ziekenhuis hadden geen duidelijk antwoord gegeven op mijn klachten en de revalidatie bijHeliomare had niet gezorgd voor verbetering in mijn situatie. Twee dingen die ik ontzettend gehoopt had en waar ik stiekem ook vanuit was gegaan, toen ik aan beide trajecten begon. Ik had toch mijn best gedaan? Ik zat in een zwart gat zonder duidelijk beeld van de toekomst. In tijden van crisis zoek ik houvast door mij vast te grijpen aan alles wat voorbij komt, zoals je zult lezen in dit laatste deel.
Ik werd benaderd door een vriendin of i…

Stilstaan: worstelen met mijzelf

Kennen jullie het gevoel van stilstaan? Volgens het puzzelwoordenboek online heeft stilstaan veel betekenissen zoals: afslaan; blijven staan; halt houden; nadenken; niet bewegen; stagneren; stilhouden; stoppen; zich niet ontwikkelen. Eigenlijk komt het allemaal op hetzelfde neer stoppen met wat je aan het doen bent en reflecteren over wat is. Niet mijn favoriete bezigheid. Ik ben liever een bezig bijtje, terwijl mijn hoofd automatisch alle kanten op schiet. Stilte krijg ik voornamelijk door meditatie. Maar stilstaan bij het leven, bij mijn leven? Daar krijg ik de kriebels van, terwijl alle vezels in mij zeggen dat ik daadwerkelijk stil sta en ook stil moet staan. Volgen jullie mij nog?

Ik sta stil en ik moet stilstaan. Een heerlijke paradox. Ik heb het gevoel stil te staan, omdat ik nu al bijna 3 jaar ziek thuis ben. Ik werk niet en bouw niet aan een carrière. Ik heb een gat op mijn cv. En tegelijk slaan deze voorgaande zinnen alleen maar ergens op als ik ooit weer aan het werk ga. En…

Geschiedenis deel 8: Mijn zoektocht naar een diagnose II

Mijn geest is een kei in het wegstoppen van moeilijke momenten in mijn bestaan. Ik merk dat als ik terugdenk aan de winter en het voorjaar van 2017 er gaten in mijn geheugen zitten. Het is voor mij een teken dat ik bepaalde dingen nog niet verwerkt hebt en het moeilijk vind om ze er te laten zijn. Mijn blog werkt in dat opzicht therapeutisch voor mij. En gelukkig heb ik mijn agenda om de gebeurtenissen chronologisch te zien en met die feiten komen automatisch ook de gevoelens weer bovendrijven. Deze blog is een vervolg op mijn zoektocht naar een diagnose I
Eind 2016 ben ik aan de arbeidstraining bij Heliomare begonnen. Tijdens dit traject kreeg ik eind januari de uitslag van mijn MRI en EMG. Van tevoren was ik ontzettend zenuwachtig voor deze afspraak en na de afspraak ging ik met een verloren gevoel naar buiten. Aan de ene kant was er de geruststelling: geen aanwijzingen voor MS, een tumor of een andere vreselijke ziekte. Er waren echter wel wat lichte afwijkingen bij de EMG bij z…

Samenwonen en chronische klachten

Iedereen zal vroeg of laat een life event meemaken in zijn of haar leven. Een life event is een grote gebeurtenis die je zowel positief als negatief kan beïnvloeden. Je kunt hierbij denken aan een verhuizing, samenwonen, bruiloft, het overlijden van een dierbare of langdurige ziekte. Wat deze events gemeenschappelijk hebben, is dat ze zorgen voor extra stress in jouw leven, want behalve nare dingen, kunnen ook leuke dingen voor meer stress zorgen.
In de afgelopen maanden hebben Frank en ik samen een huis gekocht, verbouwd en zijn we gaan samenwonen in een voor ons allebei nieuwe stad. Deze serie van gebeurtenissen valt absoluut onder een life event. Het resultaat is dat we allebei gestrest zijn en (extra) vermoeid zijn. Tijdens mijn ziekteproces en mijn opname in de kliniek lag de grootste belasting bij mij. Hierdoor was Frank mijn rots in de branding. Nu we allebei het nodige voor onze kiezen hebben gekregen en Frank door mijn beperkingen het merendeel op zijn schouders heeft genome…

Arbeidstraining bij Heliomare

In mijn zoektocht naar verlichting en het liefst genezing van mijn klachten heb ik veel geprobeerd. Waarschijnlijk herkennen jullie het wel, op het moment dat je klachten hebt, is er altijd wel iemand met een advies hoe om te gaan met deze klachten. Ik denk dat het de aard van de mens is, dat we het moeilijk vinden om een ander te zien lijden. Het voelt dan vaak beter om een praktisch advies te kunnen geven, dan om met lege handen te staan. Terwijl mijn ervaring is dat een luisterend oor en een knuffel vaak ook waardevol zijn.
Vanuit al die adviezen zullen wij als lijdend mens moeten bepalen welke adviezen we opvolgen en welke we naast ons neerleggen. Vaak voel je al snel aan welk advies resoneert met wie je bent. Een van de adviezen die ik heb opgevolgd kwam van mijn bedrijfsarts. Zij adviseerde om deel te nemen aan een 15-weeksearbeidstraining bij Heliomare. Het is een multidisciplinair traject, wat inhoudt dat ik tijdens mijn intake en revalidatie behandeld ben door een fysiother…

Met de billen bloot

Ik ga met de billen bloot. Terwijl ik met deze blog begin, realiseer ik mij twee dingen. Het is interessant hoe ik steeds meer van mijzelf durf te laten zien. Onderwerpen waarvan ik niet had gedacht dat ik deze publiekelijk zou delen. En daarnaast gebruik ik mijn persoonlijke blog steeds meer om stil te staan bij thema’s waar ik op dit moment mee worstel. Het motiveert mij om de onrust van binnen in woorden weer te geven en tijd voor mijzelf te nemen. Ik ben immers extreem vindingrijk in het vinden van afleiding voor deze onrust. Afleiding van de dingen die er juist toe doen naar de dingen toe die eenvoudiger en vaak rationeler zijn. 
Mijn blote billen zijn: ik heb een eetstoornis. Een stuk waar voor mij veel schaamte mee gemoeid is. Al weet ik dat ik zeker niet de enige ben. Het verbaast mij elke keer als ik gesprekken met vriendinnen en vrouwelijke collega’s voer, hoeveel dames er worstelen met hun eetgedrag. Voor mij is het echter niet alleen een worsteling, maar echt een stoornis…

Geschiedenis deel 7: Mijn zoektocht naar een diagnose

Dit is voor mij één van de moeilijkste blogs om te schrijven. De periode waarin ik net geconfronteerd werd met mijn heftige klachten, was een extreem zwarte periode. Ik had mij eindelijk ziek gemeld op mijn werk, zodat er ruimte was om te herstellen. Alleen hoe herstel je van iets, waarvan je niet weet wat het is? Ik was doodsbang dat ik een vreselijke ziekte had en ik was tegelijk doodsbang dat er wellicht niets gevonden zou worden. Hoe leef je met iets waar van je niet weet wat het is? Ik wilde en wil nog steeds zo graag beter worden, dat ik van alles probeer om voortgang te ervaren. Er was in die periode juist vooral achteruitgang en onzekerheid. Ik verkeerde in een eenzame bubbel.
Mijn klachten waren een combinatie van extreme uitputting en continue pijn door mijn hele lichaam. Ik was ontzettend moe en tegelijk heel hyper door alle pijn, waardoor ik niet goed sliep. Ik had een soort verzuurde pijn in de spieren van mijn bovenbenen en bovenarmen. Veel van mijn gewrichten deden pij…

Omgaan met pijn: BEWEGEN

Een bekende uitdaging voor veel mensen is voldoende en juist bewegen en dit is iets waar ik op dit moment zelf erg mee worstel. Stiekem hoop ik, door de tijd te nemen om op te schrijven hoe bewegen werkt bij chronische pijn en vermoeidheid, ik zelf weer gemotiveerd word om het onderdeel van mijn dagelijkse routine te laten zijn.
In mijn zoektocht naar een diagnose voor mijn klachten ben ik meermaals onderzocht door een neuroloog. Tijdens een van die consulten stelde mijn moeder een belangrijke vraag: “Zijn er ziekten waarbij bewegen wordt afgeraden?” De neuroloog vertelde dat er bijna geen ziekten zijn waarvoor dit geldt op een paar zeldzame spierziekten na. Eigenlijk laten alle onderzoeken zien dat bewegen voor chronische pijn en vermoeidheid heilzaam is.
In eerste instantie werd ik boos. In mijn zoektocht naar verbetering van mijn klachten heb ik van alles geprobeerd: yoga op een laag niveau, naar de sportschool met een lage intensiteit, wandelen, fietsen en zelfs eenrevalidatietr…