Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit januari, 2019 weergeven

Vakantie

De zomer is in volle hevigheid losgebarsten en ook al zijn de laatste dagen wat grauw en druilerig, de buitenlucht lonkt. Het is op dit moment prachtig buiten met planten in bloei en lange dagen gevuld met licht. Ik realiseer mij dat ik zelf veel minder bezig ben met social media en mijn blog en dat ik dat eigenlijk wel een gezond gevolg vind van de zomer. Het is tijd om het bloggen te pauzeren tot september om mijzelf de tijd te geven om te genieten van alles wat deze tijd te bieden heeft. Frank heeft bijna vakantie en het idee om samen te kunnen doen wat we willen, is fantastisch. Ik ga de tijd gebruiken om mijn creativiteit te voeden en wie weet alvast experimenteren met andere mogelijkheden voor mijn blog. Moge deze zomer voor jullie allemaal vol liefde, vreugde en zo gezond als mogelijk zijn.
Liefs, Fieni


Mijn geheime missie

In november heb ik jullie verteld dat ik voor een geheime missie samen met Frank in Utrecht was. Het is vandaag maandag 21 januari 2019 en op deze zonnige dag gaat deze geheime missie tot een hoogtepunt komen. Ik zit nu in de trein op weg naar een mooie stap in mijn leven. En ik vind het spannend. Mijn ademhaling zit hoog, ik heb zo’n onrustig gevoel in mijn buik en ik ben veel aan het lachen. Toch wel echt iets anders dan het depressieve gevoel van de blue Monday. Het moment is daar dat ik mijn ankerpunt krijg.
Jullie zullen wel de meest bijzondere ideeën hebben over wat een ankerpunt in dit geval is. Ik heb het fenomeen ankerpunt leren kennen tijdens de psychomotore therapie die ik gevolgd heb in de kliniek de Eikenboom. Bij psychomotore therapie wordt er een verbinding gemaakt tussen de geest en beweging. Beweging in de breedste zin van het woord, zoals houding, spanning, lichaamstaal en lichaamsbeleving. Het heeft mij geholpen om te ervaren hoe mijn lichaam met zijn bewegingen mi…

Persoonlijke update – januari 2019

Hoe gaat het eigenlijk nu met mij? In deze blog geef ik antwoord op deze vraag en vertel ik waarom ik deze vraag zo naar vind. Het is een update over mijn fysieke en mentale gezondheid. Ook zal ik een tipje van de sluier oplichten waardoor ik zoveel onrust in mijn lichaam ervaar.
Ik schrijf deze blog in de eerste plaats voor mezelf, omdat ik behoefte heb aan het nu en schrijven een manier is om daar ruimte voor te maken. En in de tweede plaats om het te delen, omdat ik het leven vaak zwaar vind en ik daar open over wil zijn.  
Ik vind de vraag: “Hoe gaat het met je?” een nare vraag. Als ik geen zin heb om te antwoorden, zeg ik goed. En als ik wel een oprecht antwoord wil geven, moet ik er altijd eerst over nadenken. Het is zo’n brede vraag met zoveel mogelijke invalshoeken. Het kan betrekking hebben op mijn fysieke gezondheid, mijn mentale gezondheid of mijn dagelijkse belevenissen. Je zou kunnen zeggen dat ik er te veel over nadenk en ook het juiste antwoord wil geven. Dat is absolu…

Omgaan met pijn: angst(aanvallen)

Het is een nieuw jaar en ik heb nieuwe inspiratie. Mijn plan is om een serie te maken met onderwerpen die mij helpen om om te gaan met pijn. In mijn geval zowel emotionele als fysieke pijn, aangezien die vaak met elkaar verbonden zijn. Ik blijf aanhanger van het principe dat lichaam en geest één zijn. Omgaan met pijn is tijdrovend en bijzonder gecompliceerd. Er is niet één manier die de oplossing biedt, aangezien de oorzaak van de pijn ook multifactorieel is. Ik blijf uiteraard wel altijd hopen op de Holy Grail en breng dit ook bij elke therapeut of arts ter sprake. Je zou mij koppig kunnen noemen. Om de pijn toch een soort van behapbaar te houden, wat zeker niet altijd lukt, heb ik inmiddels een rugzak met mogelijkheden die ik kan inzetten om de rugzak met ellende te lijf te gaan. Ik wil deze graag met jullie delen en ik ben ook benieuwd naar jullie rugzak met opties. Vandaag een stuk over hoe ik omga met angst(aanvallen). Voor mij ook zeker een onderwerp wat onder omgaan met pijn v…

De start van mijn chronische vermoeidheid & pijn - Deel 4

Op oudejaarsavond heb ik met een traan 2018 achter mij gelaten. Wat was het een zwaar jaar. En nu is 2019 daar. Voor mij een jaar van veranderingen. En ik geef eerlijk toe dat ik er zin in heb. Ik ben benieuwd wat dit jaar mij te brengen heeft en hoe ik verder kan gaan met het luisteren naar mijn intuïtie. Om het nieuwe jaar de tijd te geven om zich te ontplooien, is mijn eerste blog het vervolg van het ontstaan van mijn chronische vermoeidheid en pijn.  Eerst nog maar eens terug naar andere jaren. Weer een stuk opruimen om nog meer ruimte te maken voor het nieuwe jaar. Ik merk dat ik daar behoefte aan heb. Zo ben ik ook weer spullen aan het verkopen op marktplaats om letterlijk ruimte te maken.
Een aantal weken geleden ben ik deel 3 geëindigd bij de zwarte deken die over mijn bestaan kwam te liggen na het mislukken van mijn tweede hernia-operatie. Met de boodschap van de neurochirurg en nog steeds heel veel pijn, ben ik wederom een paar maanden thuis bij mijn moeder geweest om te rev…